स्वर्गलोकीची PhD – [भाग ६]

 

सकाळी निघण्यापूर्वी इंद्रदेवांनी आपला दरबार भरवला. ई. स. पू. २७०० नंतर (१९६९ चा मधुबालाचा अपवाद सोडल्यास ) पहिल्यांदाच दरबार भरला होता. भांबुर्डेकराशी वादविवाद  करताना लागणारे महत्वाचे पॉईंट्स, आपली बलस्थानं, त्याची कमकुवत बाजू इ. विषयांवर चर्चा करण्यासाठी सभेचे आयोजन केले होते. एवढी तयारी करण्याची तशी काही विशेष आवश्यकता नव्हती. भांबुर्डेकर काही पुण्याचा नव्हता, पण पुण्याजवळच राहायला होता. त्यामुळे ‘वाण नाही पण गुण’ नक्कीच लागला असणार म्हणून इंद्रदेव इतकी सावधगिरी बाळगत होते.

सभा जवळ जवळ संपलीच होती. इंद्रदेवांनी पुन्हा एकदा सर्वांना उद्देशून विचारले, “कुणाला आणखीन काही सांगायचं आहे का?”

अग्नीदेव हात उंचावून म्हणाले, “व्हय महाराज.” अग्निदेव आज पहिल्यांदाच सभेत काहीतरी बोलण्यासाठी उभे राहिले होते. अग्निदेवांना काही बोलायचंय हे पाहून इंद्रदेव खुश झाले, सभेत सर्वांनी सक्रिय सहभाग घेतला पाहिजे असा त्यांना वाटत होतं. “बोला अग्निदेव, काय सूचना आहे तुमची” – इंद्रदेव.

“देवा, ते तिकडं जोशी वडेवाले म्हणून लय फेमस हायेत. येताना सगळ्यांना दोन दोन वडेपाव आणा ना.”   ते ऐकून इंद्रदेवांचा चेहरा पडला. ते ओरडले, “अहो अग्निदेव तुम्ही काय बोलताय तुम्हाला कळतंय का?…..म्हणे दोन – दोन वडेपाव आणा.” थोडा वेळ थांबून इंद्रदेवांनी विचार केला आणि हळूच म्हणाले “एक – एकच येईल प्रत्येकाच्या वाट्याला…….  तेवढेच पैसे आहेत माझ्याकडे.”

“बरं, आणखीन कुणाला ‘भांबुर्डेकराबद्दल’ काही सूचना द्यायच्या आहेत का?” – इंद्रदेव.

“मी काय म्हंतो म्हाराज” मांडी खाजवत वरून देव म्हणाले, “आपण त्रिशूळ व्ह्यू केला तर….. तो कुणालाच म्हाईत न्हाय, म्हंजे त्या भांबुर्डेकरला पण म्हाईत नसणार.”

“तुम्ही पहिलं ते बाहुबलीचं खुळ डोक्यातून काढा बघू… कशाला पाहिजे त्रिशूल व्यूह, मी काय त्याच्याशी युद्ध करायला चाललोय का? आणि तशी वेळ आलीच तर माझ्या वज्राचा एकच प्रहार खूप झाला” इंद्रदेव त्याच्यावर खेकसले.

“महाराज तेवढी वेळच येणार नाही. तुमचं दर्शन होताच त्याची बोबडी वळेल, तुमचे ऐश्वर्य पाहून त्याचे डोळे दिपून जातील. काय बोलावे ते त्याला सुचणार नाही. ‘माझ्या हातून चूक घडली’ असं म्हणून तुमचे पाय धरील तो.” चित्रगुप्तांच्या बोलण्याने  इंद्रदेवांना बराच धीर आला.     

images-2

आता सभा बरखास्त करायची वेळ आली होती. तत्पूर्वी इंद्रदेवांनी हजेरी घेतली. सूर्यदेव वगळता सर्व देव उपस्थित होते. एवढी महत्वाची सभा आणि सूर्यदेव गैरहजर??… इंद्रदेवांनी रागाने विचारले, “सूर्यदेव कुठे आहेत?”

“महाराज ते ‘उगवायला’ गेलेत.” – चित्रगुप्त

“तुमचं नेहमी हेच उत्तर कसं असतं चित्रगुप्त. सारखेच कसे उगवायला गेलेले असतात ते. दिवसाएक  ठीक आहे, पण रात्री काय काम असतं त्यांचं.”

“पण महाराज…. ते पृथ्वी गोल असती त्यामुळे…. ”  -चित्रगुप्त या प्रकरणावर अधिक माहिती पुरवणार तोच त्यांना तोडत इंद्रदेव गरजले. “पण नाही नि बिन नाही. त्यांना आजच्या आज मला भेटायला सांगा. आणि अंधार पडायच्या किमान तासभर आधी या म्हणावं….. संध्याकाळी मला नीट दिसत नाही.”

अखेर इंद्रदेवांनी सभा बरखास्त केली. सर्व आयुधं घेऊन ते निघाले, जाताना खासगीत त्यांनी पुन्हा एकदा वरूण देवांना झापले. ऐरावतावर स्वार होण्यापूर्वी ते एकदा थांबले आणि फिरून वरुण देवांना म्हणाले, “मी आल्या शिवाय ‘सैराट’ ची CD उघडू नका.”

“होय देवा.” सगळेजण एकसुरात म्हणाले.  इंद्रदेव जाताच सर्व देव ‘सैराट’ बघायला पळाले.

 

क्रमश:

 

<<< मागील भाग            [ भाग १ ]

Advertisements

प्रतिक्रिया व्यक्त करा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / बदला )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / बदला )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / बदला )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / बदला )

Connecting to %s